فصل اول : علت نامگذارى موسى به اين نام فضيلت‌ها و ويژگىها « 1 » « قالُوا يا شُعَيْبُ أَ صَلاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوالِنا ما نَشؤُا إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ » . مفسران دربارهء اين آيه چنين گفته‌اند كه خداوند مىفرمايد : ما به موسى تورات داديم و در پى او فرستادگانى همچون يوشع ، داود ، سليمان ، الياس ، زكريا و يحيى را يكى پس از ديگرى برانگيختيم . همچنين مفسران گفته‌اند كه موسى واژه‌اى در زبان قبطى است كه از دو كلمه تشكيل شده است : « مو » به معناى آب است و « سى » به‌معناى درخت « 2 » . آن حضرت را موسى ناميدند ؛ چرا كه چون گهواره‌اش در پاى درختى در آب يافت شد . گويند كه كنيزان فرعون به كنار رودخانه‌ى نزديك قصر رفته بودند تا خود را بشويند كه ناگهان گهواره موسى را يافتند . نسب موسى را چنين گفته‌اند : موسى بن عمران بن يصهر بن يافث بن لاوى بن يعقوب . براى مادر موسى سه نام ذكر كرده‌اند كه محمد بن اسحاق اين نام‌ها را اين گونه بازگو نموده است : افاحيه ، نخيب و يوخابيد . كه نام سوم از همه مشهورتر است « 3 » نگارنده گويد : من در سال هزار و نود و پنج قمرى هنگام بازگشت از سفر حج ، در بصره توقف كردم . در آنجا توراتى را يافتم كه به زبان عربى ترجمه

--> ( 1 ) . سوره بقره / 87 . ( 2 ) . علل الشرايع ج 1 ص 73 . ( 3 ) . عرائس ثعلبى ص 147 .